Cevaplar

2012-11-25T19:51:21+02:00

Günlerden birgün öğretmen selahattin yine herzamanki gibi kööyün yollarına düşmüş ve okula doğru gidiyormuş . etraf yeşillikler içinde cıvıl cıvılmış . 

9 3 9
En İyi Cevap!
2012-11-25T20:13:33+02:00

bahar gelmişti.köydeki öğrencilerimle bugün dışarıda ders yapmaya karar verdim.yeşillikler güzel kokan çiçekler ve kuş cıvıltıları eşliğinde ders yapma düşüncesini onlarıda heyecanlandırdı.Halim dışında.Halim görme engelli ama öğrenmeye çok meraklı bir çocuktu.Bu yüzden onunla özel olarak ilgileniyor birşeyler öğrenebilmesi için elimden geleni yapıyordum.Yüzündeki durgunluk içindeki o burukluk beni çok üzmüştü.etrafında olup biteni göremediği için Kendisini diğerlerinden şanssız hissediyordu.yanına gittim.neden böyle durgun oldugunu sordugumda verdiği yanıt beklediğim gibiydi.etrafında olup bıten herseyı cok merak ettıgını ve bunları asla goremeyecegınden yakınırken ağlamaya basladı.onun dıgerlerınden farklı olmadıgını bu durumun kendısının sucu olamadıgını ve bu yuzden ağlamaması gerektıgını söyledim.etrafta olup bıtenı goremesende hissedebilirsin gözlerini kapat ve bu güzel havayı içine çek çiçeklere dokun onların yumuşak hoş kokularını hisset sesleri dinle akan derenin öten kuşların yaprakların rüzgarla beraber çıkardıgı seslerı dinle dedim.herkes gözlerini kapattıgında aynı şeyi hisseder aslında baharı o zaman daha derınden gercek bır sekılde hısseder sen şanslısınki baharı her an tüm gerçekliğiyle hissedebiliyorsun sadece gözlerin görmesinden ibaret değildir hayat hissetmek daha önemli ve mühimdir yoksa yaşamdan hiçbirşey öğrenemezsin dedim.bu sözlerim onu çok etkiledi ve hak verdi bana.Halim bundan sonra daha mutlu oldu ve bu durumunu hiç dert etmedi.hayatı hissederek dolu dolu yaşamaya karar verdi.

20 4 20