Cevaplar

2012-12-13T18:27:44+02:00

İnsan taşıdığı ve yaşadığı duygularla değer kazanmaktadır Sevmek duygusu da insana verilmiş en güzel ve anlamlı duygulardan bir tanesidir Sevgi, sadece insana mahsus bir duygudur Bu duyguyu, en mükemmel şekliyle yaşayabilen sadece insandır 

İnsana sevmek yakışıyor İnsan, sevince ve sevilince insandır 

İnsan, her şeye karşı taşıdığı sevgisiyle âlemin her tarafıyla alâkadardır Sevgisi ne kadar büyükse, insan o kadar büyüktür İnsan, sevgisiyle anlam kazanıyor İnsanı insan yapan değerlerdendir sevgi 

Sevgi kapasitesi yoğun insanlardan oluşan bir toplum, hayatın yaşamaya değdiği, insan olmanın lezzet verdiği, insanlar arası ilişkilerin kaliteli olarak icra edildiği bir dünyanın kapılarını açacaktır 

Sevgiyi taşımak ve yaşayabilmek her insanın harcı değildir Bu san’atı herkes güzel icrâ edemiyor Sevmek gerçekten san’attır 

Dünyanın yaşanabilirliği, sevginin insanlardaki oranıyla alakalıdır Nitekim sevgisizler yüzünden her geçen gün dünya neşesini, sevincini, heyecanını kaybetmektedir Sevgisizler dünyaya daha çok hükmettiğinde, dünya ömrünü tamamlamış olacaktır Onun için dünyadaki insanları, sevenler ve sevmeyenler diye ikiye ayırmak mümkündür 

Ama tabiî neyi seviyor insan, neden seviyor, bu sevgi ona ne kazandırıyor asıl belirleyici olan da bu noktadır 

İnsana bu duyguyu Veren, onun kullanım sınırlarını da belirlemiştir Onun için meşrû sevmekler yani sınırlarını Yaratıcının belirlediği sevmekler, ibadet 



Sevgi, taşıyanı sevimli kılar 


İnsan, taşıdığı duygularla anlam kazandığı için, güzel duygular taşıyan insan haliyle güzelleşeceklerdir Sevgi, taşıyanda etkisini gösterir İnsan, bedeni içinde taşıdığı duygular ile değerlendirilir İnsanı bir duygu kabı olarak düşünürsek, bu kabın içinde olanlar dışa da yansıyor Bu kapta sevgi taşıyan seviliyor 

İnsan bedenine iskân edilen ruh, ancak sevgi ile nefes alıyor 

Sevgi, ruhun gıdasıdır Bütün varlık sevildikçe anlamlıdır İnsan böyle bir sevgi gıdasından haz duyar Bedende yaşayan ruh, sevgiyle beslenirse güzelleşir 

Sevgi, ruhun da genişlemesine vesiledir Her şeyin sevilecek tarafına yönelen ruh, sevginin her şeyi kapsadığını görecektir 

Ruh sevgili ise, ruhun istimal ettiği organlar da sevgili olacaklardır 

Böylece göz, sevgi gözlüğüyle hayata bakacaktır Görülen, varlıklardaki güzellikleri görecektir ve gösterecektir Sevgi kulağı, işitme organına dokunan bütün seslerin sevgi melodisini hissedecek ve terennümünü böylece idrak edecektir Sevginin hakim olduğu vicdan, kendisine dokunan bütün olaylardan sevgiyi öz olarak çıkaracaktır 

İçinde sevgi taşımayan bütün davranışlar, hem taşıyanı, hem de taşınanı rahatsız edecektir Sevgisiz vermek, almak, ilgilenmek, gitmek, gelmek, düşünmek, hissetmek, dokunmak, hasılı onsuz ne kadar fiil varsa, ruhsuz olacaktır 

Zaten davranışın, sözün etkisi, davranışın kendisi kadar, içinde taşıdığı sevgidedir Sevgi, davranışa nitelik kazandırmaktadır 



İnsan sevgisi kadardır 


İnsan sevgisi kadardır İnsan, önce kendisini sever ve sevmeli Sonra akrabalarını, çevresini, köyünü, kasabasını, şehrini, ülkesini sever ve sevmeli Sonra sonra daire genişler gider Gittiği ülkeleri, hayal ettiklerini, bütün yeryüzünü, semavatı, öte alemleri sever ve sevmeli Böylece âlemde ne varsa, insan onlara sevgi besler 

İnsanlar, yardımlaşma ile yaşar,
İnsanlar, dostluk ile yaşar,
İnsanlar, sevgi ile yaşar,
İnsanlar, insan sevgisi ile yaşar

İnsanlar, yardım yaparsa yardım alır,
İnsanlar, dostluk yaparsa dost olur,
İnsanlar, sevgi beslerse sevgi görür,
İnsanlar, insan sevgisi ile yaşar



H intli bir adam suda bata çıka ilerlemeye çalısan bir akrep görür 

Onu kurtarmaya karar verir ve parmağını uzatır ama akrep onu sokar 
Hintli tekrar akrebi sudan kurtarmaya çalışır ama akrep onu tekrar sokar 

Yakınlardaki başka birisi ona, onu sürekli sokmaya çalışan akrebi 
kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmesini söyler 
Ama Hintli adam söyle der: 
"Sokmak akrebin doğasında vardır 
Benim doğamda ise sevmek var 
Neden sokmak akrebin doğasında var diye kendi doğamda olan sevmekten vazgeçeyim?" 

Sevmekten vazgeçmeyin iyiliğinizden vazgeçmeyin 
Etrafınızdaki akrepler sizi soksalar bile  




0
2012-12-13T19:02:29+02:00

İnsan, her şeye karşı taşıdığı sevgisiyle âlemin her tarafıyla alâkadardır. Sevgisi ne kadar büyükse, insan o kadar büyüktür. İnsan, sevgisiyle anlam kazanıyor. İnsanı insan yapan değerlerdendir sevgi.  Sevgi kapasitesi yoğun insanlardan oluşan bir toplum, hayatın yaşamaya değdiği, insan olmanın lezzet verdiği, insanlar arası ilişkilerin kaliteli olarak icra edildiği bir dünyanın kapılarını açacaktır.  Sevgiyi taşımak ve yaşayabilmek her insanın harcı değildir. Bu san’atı herkes güzel icrâ edemiyor. Sevmek gerçekten san’attır.  Dünyanın yaşanabilirliği, sevginin insanlardaki oranıyla alakalıdır. Nitekim sevgisizler yüzünden her geçen gün dünya neşesini, sevincini, heyecanını kaybetmektedir. Sevgisizler dünyaya daha çok hükmettiğinde, dünya ömrünü tamamlamış olacaktır. Onun için dünyadaki insanları, sevenler ve sevmeyenler diye ikiye ayırmak mümkündür.  Ama tabiî neyi seviyor insan, neden seviyor, bu sevgi ona ne kazandırıyor asıl belirleyici olan da bu noktadır.  İnsana bu duyguyu Veren, onun kullanım sınırlarını da belirlemiştir.  Sevgi, taşıyanı sevimli kılar. 

İnsan taşıdığı ve yaşadığı duygularla değer kazanmaktadır. Sevmek duygusu da insana verilmiş en güzel ve anlamlı duygulardan bir tanesidir. Sevgi, sadece insana mahsus bir duygudur. Bu duyguyu, en mükemmel şekliyle yaşayabilen sadece insandır.  İnsana sevmek yakışıyor. İnsan, sevince ve sevilince insandır. 


0