Cevaplar

2012-12-20T20:09:00+02:00

KALDIRIMLAR I Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında, Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum. Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık; Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar. İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık; Biri benim, biri de serseri kaldırımlar. İçimde damla damla bir korku birikiyor; Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler... Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor; Gözüne mil çekilmiş bir âmâ gibi evler. Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi; Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır. Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi; Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır. Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta; Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum! Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta; Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum! Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin; İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler. Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin; Yolumun zafer tâkı, gölgeden taş kemerler. Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim; Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları! Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim; Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları. Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya; Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi. Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya, Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi...

necip fazıl

0
2012-12-20T20:09:34+02:00

Vatan, 
Sivas yaylasında 
Yıldız bakışlariyle aydınlanan 
Ip-ıssız bir gecedir. 

Vatan, 
Kelkit'te bir kardeş mezarı, 
Zonguldak'ta bir maden işçisi, 
Rize'de çay toplayan bir gelin 
Ve seccâdesinde namaz kılan bir ihtiyar annedir. 

Vatan, 
Aydın tebessümüyle Aslıhan 
Ve duru bakışlarıyle Emine'dir. 

Vatan, 
Ceylânpınar'da bir ince ceylân, 
Edirne'de bir ince minaredir. 

Vatan, 
Hudut boylarında dalgalanan 
Güzel bayrağımızda 
Hare hâredir. 

Vatan 
Küçük ellerinin avuçladığı 
Sâde bir toprak parçası değil çocuğum, 
Toprakla büyüyen bir kutsal düşüncedir.  

Nurettin Özdemir

0