Cevaplar

2012-12-26T20:38:45+02:00

KONU: "ÇOK YAŞAMAK ELİMİZDE
DEĞİL; FAKAT NAMIMIZI ÇOK YAŞATMAK ELİMİZDEDİR."
Cenap Şehabettin


Açıklama Yapmak İçin İzlenecek Yol:
Gerekli açıklamayı yapabilmek için düşünce planımız şöyle düzenlenebilir:
1 - İnsan ömrünün sınırlı oluşu;
2 - Nam bırakmak nedir? İnsan hangi durumlarda nam bırak
mış olur?
3 - Nam bırakmakla - yaşamak ilişkisi nedir?
4 - Genel ve özel yargı.
ÖRNEK ÇALIŞMA:
"Hepimiz, ilahi kudretin sır dolu iradesiyle dünyaya geliyor, belli bir süre yaşadıktan sonra türlü şekillerde gelen ölüme çaresiz boyun eğerek hayata veda ediyoruz. Bilim ve tekniğin dev adımlarla ilerlemesine rağmen daima güçsüz kaldığımız nokta vardır. Bu da, doğmak gibi ölmenin de elimizde olmaması. Ölmemek şöyle dursun, istediğimiz kadar bir ömür sürmek bile irademiz dışındadır. Hiç kimse, yalnız uzun bir gelecek için değil, yarını için bile kesin bir garanti veremez.
"ölüm" gerçeği karşısında zaman zaman bunalımlar geçiren insanoğlu, akıl, irade ve çalışmasını birleştirerek, eser meydana getirmek suretiyle bir bakıma manen ölümsüzlüğe kavuşma zaferini elde edebilir. "Eser" sözüyle kastedilen, sadece elle tutulur, gözle görülür, göz kamaştırıcı bir yapıt değildir. Hayatı iyi bir şekilde, çevresine faydalı olarak yaşamak, faziletli,'saygıdeğer bir insan olmak da eser yaratmaktır bir bakıma... İnsanoğlunun kendi kendini yaratışıdır bu... Her türlü eser bizim yaşamışlığımızın silinmez izidir; zaman geçtikçe değerlenir.
Netice olarak, koyu bir acizlikle bir gün "yok oluverme" buhranlarına kapılmadan önce, tabiatı olduğu kadar kabul edip manen yaşamak istiyorsak, kendi şartlarımız içinde bir "iz" bırakmaya çalışmalıyız. Bu iz üzerinden geçecek olanlar, bizi iyilik, saygı ve minnetle andıkları zaman, bir bakıma ölmemiş; yaşıyor sayılırız. İşte üstün bir yaratık olarak bizim de kudretimiz bu yoldadır."

0
  • Eodev Kullanıcısı
2012-12-26T20:38:48+02:00

Birarada Yaşamak!

Hemen herkesten duyarız, "işim iyi de insanlarla uğraşmak zor" Gündelik hayatın dertleri arasında, kafamızı kaldırıp, kulak kabartıp da başkalarını farketmeyiz çoğu zaman İnsanlığın en sıradan, en normal ama bir o kadar da evrensel davranışlarından uzaklaştık, uzaklaştırıldı

Ermeni ya da Kürt, Alevi ya da Süryani İşçi ya da köylü Farklılıklarımız var birbirimizden Ama insanız İnsanız ancak yaşadığımız çağda sadece biyolojik olarak insanız Hoşgörülü olmak artık enayilik, paylaşmak ise saflık olarak değerlendiriliyor maalesef Bunca koşuşturmanın arasında hayatı kendimiz için güzel kılacak şeyler, başkalarıyla değil, yalnız başımıza yapacaklarımız oldu

Sloganlar da değişti, yaşamdan beklentilerimizde! Ev ve araba 1 hedefler hayatta artık, ekmek, barış, özgürlük değil Ya da ben özgür olayım da, diğerlerine sonra bakarız

Yine de umut etmek istiyorum İşimden memnun olmasam da insanlarla uğraşabilmeliyim diyorum kendime Kendim içinde özgürlük istemeliyim, senin içinde Seni de kendimi sevdiğim gibi sevmeliyim

Öldüğünüzde ölemeyebilirim belki, ama acısını hissetmeliyim yüreğimde, yas tutabilmeliyim

Yapmıyorsam, yapamıyorsam, kendime insanım dememeliyim

0