Cevaplar

2013-01-06T15:46:28+02:00

Bir insanın kendisini üstün ve büyük sanıp başkalarını aşağıda görmesi çok kötü bir huydur İnsanın kendisini beğenmesi ve büyüklük taslaması İslam ahlakına uymaz İnsanların birbirlerine karşı övünmeleri, başkalarını hor ve hakir görmeleri yanlış bir davranıştır Tevazu sahipleri kendilerinden aşağı olanlara ve diğer insanlara küçük muamelesi yapmaz Onları hor ve küçük görmezler Kur’an’da Hz Lokman’ın oğluna yaptığı öğüt şöyle anlatılmıştır;

“Kibirlenip insanlardan yüzünü çevirme Yeryüzünde çalımla yürüme; çünkü Allah, kendini beğenip övünenlerin hiçbirini sevmez” (Lokman 18)

Peygamberimiz de şöyle buyurmuştur;

“Her kim Allah için alçak gönüllülük yaparsa, Allah muhakkak onun derecesini yükseltir”

Kendini beğenme kibir ve gururun bir sonucudur Sahip olduğu nimetlerin Allah’tan geldiğini, yine bir gün yok olup gidebileceğini düşünmemektir Kendini beğenenler, başkalarının aklını, fikir ve düşüncelerini, davranışlarını, hatta giyim ve kuşamlarını beğenmez Onlara göre kendileri değerli, başkaları değersizdir Bütün yüksek makamlara onlar layıktır Kendini beğenmenin şeytanın özelliği olduğunu ve bu yüzden cennetten kovulduğunu unuturlar Bu kötü huya sahip olan insanların bundan kurtulması için olgun ve erdemli insanlarla beraber olmaları ve kendi kusurlarını ve eksikliklerini görmeye çalışmalıdırlar Kendi kusurlarını görmeyen insanların olgun bir ahlaka sahip olmaları olanaksızdır

Başkalarını hor görmenin en büyük nedenlerinden birisi kibirdir Bir insanın diğer insanlara karşı kibirli davranması çok kötüdür Üstünlüğün mal, servet, soy, evlat ve renkte değil dindarlıkta olabileceğini düşünenlerin kibirlenmesi düşünülemez Fakat bilgisiz insanlar her zaman ellerindeki nimetleri kibirlenmek için bir neden olarak görürler Kur’an’da bu konuda şöyle buyurulmuştur;

“Yeryüzünde kibir ve azametle yürüme, çünkü sen asla yeri yaramaz ve boyca da dağlara eremezsin” (İsra 37)

Peygamberimiz de; “Cehennemlikleri size haber vereyim mi? Onlar katı yürekli, malını hayırdan esirgeyen kibirli kimselerdir” buyrmuştur

Tevazu sahibi olmak mü’minlerin özelliklerinden ve İslam ahlakının temel kurallarındandır İnanan insan, daima tevazu sahibi olmalı başkalarını hor görmemelidir Çünkü sahip olduğuu nimetler gelip geçicidir ve insanın başkalarını görmesi için herhangi bir neden yoktur 


Kaynak: http://www.forumlord.net/misafir-soru-ve-cevaplari/99295-kibir-ile-ilgili-kompozisyon.html#ixzz2HCdqdcoj

1 5 1
2013-01-06T15:46:44+02:00

Kibir ve ukalalık insanların içinde taşıdıkları en kötü ve gereksiz bir hastlaıktır. Kendini büyük görme, eşdeǧerlerinden üstün tutma, büyüklenme, ötekilerine tepeden bakarak aşaǧılama ve gereksiz yargılarala baskalarını sürekli küçümsemenin bir uzantısıdır. Ukala ise bundan çok az bir farkla ayırlsa da, bu mini nüanslar öyle büyük farklılıklar teşkil etmezler. Yani, ukala da kendini bilgili sanarak, bilgiçlik taslayan kimseler için kulanılan bir kavramdır. Günümüzün ünya toplumlarında görsel medyanın aracılıǧıyla bunların sayısı her gün artmaktadır. Hele bu iki kavram politikacılarda, diǧer toplum kesimlerine nazaran oldukça kabarık bir sayıya sahiptir. Bu hastalık toplumun her kesimine bir salgın veba gibi öyle yayılmıştır ki, tedavisi mümkün olmayan toplumsal hastalıklar tedavi edilemez bir konuma gelmiştir günümüz de. Eǧer insanlarda bu iki ezeli ve ebedi hastalık zuhur etmemiş olsaydı, insanlık belkide en büyük saadete varmış olacaktı. Deǧerli insan, yüce Atatürkte her konuda yetenekli olduǧu gibi büyüklenmeyi de şu sözlerle ifade ederek hastalıǧa bir nebze de olsa çözüm imkanı sunmuştur: Büyük olmak için hiç kimseye iltifat etmeyeceksin; hiç kimseyi aldatmayacaksın. Ülke için gerçek amaç ne ise, onu görecek ve o hedefe yürüyeceksin. Herkes senin aleyhinde bulunacaktır, seni yolundan çevirmeye çalışacaktır, fakat sen bunlara karşı direneceksin. Önüne sonsuz engeller de yıǧılacaktır. Kendini büyük deǧil, küçük zayıf, araçsız ve hiç sayarak, kimseden yardım gelmeyeceǧine inanarak, bu engelleri aşacaksin. Bundan sonra da sana büyük derlerse... Bunu söyleyenlere gülüp geçeceksin” diyerek hedefe ulaşıldıktan sonra bizi insan olarak bir deǧerlendirmenin gereksizliǧini beyan etmektedir.

 

1 5 1