Cevaplar

  • Eodev Kullanıcısı
2015-05-19T22:08:51+03:00

ONAYLANMIŞ CEVAP

×
Uzmanlar tarafından teker teker incelenmiş onaylı cevaplar, doğru ve güvenilir bilgileri içermektedir. Eodev içerisinde moderatörler tarafından kontrol edilmiş milyonlarca kaliteli cevap vardır ancak onaylanmış cevaplar mükemmel ötesidir.
Hayatımın en güzel günlerinden biriydi. Tüm gün Ankara'da gezmiştik ve ben çok eğlenmiştim. Eve dönme vaktimize yakın babam hastaneden almamız gereken evraklar olduğunu söyledi. Ve hastaneye gittik. Annem ve ben arabada babamı bekliyorduk hemen gelecekti zaten.
Dışarıda muhteşem bir rüzgar esmeye başlamıştı. Ağaçlar sanki yere yatıyormuş gibi görünüyordu. Tam o sırada bir gürültü geldi. Kafamı çevirip pencereden dışarıya baktığımda hastanenin atık deposunun çatısının arabaların üstüne doğru uçtuğunu gördüm. Koskoca bir demir yığını bize doğru geliyordu ve bu fazlasıyla ürkütücüydü. Sanki sonumuz geliyordu ve ben sadece bunu izliyordum. Tam o sırada çatı büyük bir gürültüyle bizim biraz yanımızdaki arabaların üzerine düştü. Ne kadar korktuğumu tarif bile edemem. Bir süre çatı orada durduktan sonra yeniden havalandı. Bize geliyordu işte. Düştüğü an sonumuz demekti. İçimden her türlü duayı ediyordum. Bir an tüm hayatım gözümün önüne geldi. Hayır ben ölemezdim daha çok küçüktüm. Ölmek için erkendi. Başımı kollarımın arasına alıp sonumu beklemeye başladım. 1-2 dakika o şekilde bekledim. O hızla uçtuğunu düşünürsek çoktan üzerimize düşmüş olmalıydı ama düşen bir şey yoktu. Yavaşça başımı kaldırıp pencereden baktığımda bizim üzerimizden atlayıp diğer taraftaki arabaların üzerine düştüğünü gördüm. Kurtulmuştuk buruk bir sevinçti yaşadığım. Sahi babam o nerede kalmıştı. Çoktan gelmiş olmalıydı ve buradan gitmeliydik. Bu yerde 1 saniye daha durmak istemiyordum. Tam o anda babamın arabaya doğru koştuğunu gördüm. Gelmişti işte. Babam ne olduğunu anlamaya çalışırken hemen buradan gitmek istediğimi söyledim. Beni dinledi babam ve o hayatımın en korkunç anını geçirdiğim yerden çıkıp gittik. 
Hala o hastanenin önünde geçince kalp atışlarımın istemsiz bir şekilde hızlandığını hissederim. Sanırım o gün ilk kez ölümü bu kadar içimde hissetmiştim...
2 5 2