Cevaplar

En İyi Cevap!
2013-01-15T22:20:41+02:00
SEVDA BAHÇESİ - CAHİT KÜLEBİ


Bir gül mahzun durur bahçede
Yaprakları yorgun.
Sen pembe güllerin en pembesi!
Hasta solgun.

Bir gül taze durur bahçede
Yaprakları diri.
Sen beyaz güllerin en beyazı
Sabahlar kadar iri.

Bir gül baygın durur bahçede
Yaprakları serin.
Sen sarı güllerin en sarısı
Yağmur gibisin.

Pembe gül hülyandır açılmış,
Beyaz gül yanakların,
Sarı gül dağınık saçlarındır,
Ve mahzun kalbim ateş gibi
Yanan dudaklarındır.
          SEN YOKKEN - CAHİT KÜLEBİ


Sen yokken gittim
Korkularımın üstüne
Hiç ardıma bakmadım
Gümüş şiirler yazdım sen yokken
Çok yangın çıktı yüreğimde
Küllerini bile savurmadım
Irak denizlerin fırtınasıydım
Uzak iklimlerin sert rüzgarları
Kulaçlarken denizinde gurbeti
Kanlı savaşlarım,
Belalı sevdalarım olmadı hiç
Ama hep sustum,
Hep ağladım, hep yandım sen yokken.
Bekliyorum dönüşünü yeniden,
Bir gelsen,
Hayatın önünden alsan beni
Bir gelsen,
Sellerin önünden alsan beni
Bir gelsen,
Ölümlü düşlerimden alsan beni.

Çok durdum güneşe karşı bir başıma
Savrulurdum rüzgarlarında sensizlik denizinin
Sen yokken,
Az dolaşmadım gönlümün kuytularında
Üşüyen karanfilim şimdi buruşuk parmaklarda
Bir kırağı ayazıydım gecenin kollarında
Zifirlerinde sadece ben üşürdüm.
Hiç aldırmadım esen rüzgara
Hiç dinlenmiş bir yürekle çıkmadım ortaya
Yinede hiç yıkılmadım giden trenlerin ardından
Ama bütün yangınlar beni yaktı önce
Hep ortasında kaldım vurgunların
Vurgun nedir ki? deme
Bir babanın serzenişi nasılsa öyle
Bayrakları indirilmiş,
Bozguna uğramış bir hisardım sen yokken
Hep sustum,
Hep yandım, hep ağladım sen yokken.
Bir gelsen,
Yangınlardan alsan beni,
Bir gelsen,
Dünyalarımdan alsan beni,
Bir gelsen,
Şafaksız gecelerden alsan beni,
Ama ne zaman gelsen,
Akşam kızılı gözlerimle bulacaksın beni    
1 5 1
2013-01-15T22:26:00+02:00

açık

Biz hep açık konuştuk. 
Gökyüzünden maviydi sözlerimiz. 
Sığ bataklarda değildik, kuşlar gibiydik, 
Uçarıydık. Gözlerimizde 
Şavkıyan parıltılar gibiydik. 

Biz iyiye iyi, güzele güzel dedik. 
Masallardan çekerdik mısraları, tülbent gibi. 
Yalnız, şiirlerde yalan söylemezdik, 
Umutlarımızda, hayallerimizde de yalancı değildik. 

Biz buğday tarlalarında buğday, 
Ağu yeşili bahçelerde ot, 
Trenlerde düdük sesiydik. 
Yıldızlara çobandık, değirmenlere su, 
Bozkırlara bulut gölgesiydik. 

Seller aktı gitti. Biz kaldık. 
Bulutlar uçtu gökyüzünden. 
Rüzgarlar darmadağın etti. 
Ne bahçesinden hayır var, ne güzünden. 
Akıl da bulutlar gibi çekip gitti. 

Nerden bilirdik, çalışmaktan 
Kocayacağını sevgililerin, 
Yaşamanın güzelliği kadar 
Hoyratlığını, bezginliğini... 
Biz kaldık, koyup gitti bahar, 
Her şeyi nerden bilirdik.

2 3 2