Cevaplar

  • Eodev Kullanıcısı
2013-02-06T17:35:48+02:00

Yesil Elbise 
Yolda karşılastığımızda ezan okunuyordu. 
-"Gel seni camiye götureyim" dedim. "Bugün cuma biliyorsun." 
-"Sende benim camiye gitmedigimi biliyorsun."dedi. 
-"Biliyorum ama sebebini gerçekten merak ediyorum." 
-"Ne bileyim,olmuyor işte. Hem pantolonumun ütüsü bozulup,dizleri cıkar diye endişe ediyorum."dedi. 
Gayri ihtiyari gülmeye başladım. 
-"Herhalde şaka yapıyorsun. Bunun icin cami terk edilir mi? 
-"Ciddi söylüyorum. Giyimime ve özellikle yeşile düşkün olduğumu bilirsin."dedi. 
Gerçekten de öyleydi. Giydiği birbirinden güzel elbiseleri; mutlaka yeşilin bir başka tonundan seçer ve her zaman ütülü tutardı. 
-"Peki" dedim. "Hayatında hiç camiye gitmedin mi?" 
-"Çocukken dedemle birkaç kere gitmiştim. Hem o yaşlarda dizlerimin aşınacak diye herhalde endişe etmiyordum. Fakat artık camiye gidebileceğimi zannetmiyorum." 
Söyledikleri beni son derece şaşırtmış ve bu konuyu açtığıma pişman etmisti. Daha sonra tokalaşıp ayrıldık. Onunla konuşmamızdan iki ay sonra; kendisinin camide olduğunu söylediler.Hemen gittim. Bahcedeki namaz saflarının en önünde duruyordu ve yine yeşiller vardı üzerinde . Yavasca yanına yaklaştım ve Kısık bir sesle: 
"Hani camiye gelmiyecektin ?" dedim 
Hiç sesini çıkartmadı. Çünkü musalla taşının üzerinde, yeşil örtülü bir tabut içinde yatıyordu..

1 5 1
2013-02-06T17:36:38+02:00

Küçük çocuk, baloncuyu büyülenmiş gibi 
takip ederken, şaşkınlığını gizleyemiyordu. 
Onu hayrete düşüren şey, 
"Bizim eve bile sığmaz" dediği o güzelim balonların 
adamı nasıl havaya kaldırmadığı idi. 
Baloncu dinlenmek için durakladığında o da duruyor 
ve sonra yine takibe koyuluyordu. Bir ara adamın 
kendisine baktığını farkederek ona doğru yaklaştı 
ve bütün cesaretini toplayarak:

-Baloncu amca, dedi. Biliyor musun benim hiç balonum olmadı. 
Adam çocuğu söyle bir süzdükten sonra:
-Paran var mı? diye sordu. sen onu söyle.
-Bayramda vardı, diye atıldı çocuk, önümüzdeki bayram yine olacak.
-Öyleyse bayramda gel, dedi adam. Acelem yok, ben beklerim.
Çocuk sessizce geri döndü. O ana kadar balonlardan 
ayırmadığı gözleri dolu dolu olmuş, yürümeye bile mecali
kalmamıştı. Bir kaç adım attıktan sonra elinde olmadan 
tekrar onlara baktığında, gördüklerine inanamadı.
Balonlar, her nasılsa adamın elinden kurtulmuş ve 
yol kenarındaki büyük bir akasya ağacının dallarına takılmıştı. 
Çocuk, olup bitenleri büyük bir merakla takip ederken, 
baloncu ona doğru dönerek:

-Küçük, diye seslendi. Balonları ağaçtan kurtarırsan 
birini sana veririm. Yapılan teklif, 
yavrucağın aklını başından almıştı. 
Koşarak ağacın altına doğru yöneldi ve ayakkabılarını 
aceleyle fırlatıp tırmanmaya başladı. 
Hedefine adım-adım yaklaşırken duyduğu heyecan, 
bacaklarını kanatan akasya dikenlerinin acısını 
hissettirmiyordu. Sincap çevikliğiyle balonlara 
ulaştığında bir müddet onları seyretti ve 
dallara dolanan ipi çözerek baloncuya sarkıttı. 
Ancak balonlardan birisi iyice sıkıştığından 
diğerlerinden ayrılmış ve ağaçta kalmıştı. 
Çocuk onu kurtarmaya kalkışsa, 
dikenlerden patlayacağını çok iyi biliyordu. 
İster istemez balonu yerinde bırakıp 
aşağıya indi ve adam dönerek:
-Birini bana verecektiniz, dedi. Hangisi o? 
Adam elini tersiyle burnunu sildikten sonra:
-Seninki ağaçta kaldı evlat, dedi. İstersen çık al.
Çocuk bu sefer ayakta bile duramadı. 
Kaldırım kenarına oturup baloncunun 
uzaklaşmasını bekledikten sonra, 
dallar arasında parlayan balona uzun uzun bakarak:

"Olsun", diye mırıldandı. "Olsun." Ağacın üzerinde 
kalsa da, bir balonum var ya artık..

0