Ödevlerde
ücretsiz yardım!

Soruların %80'i 10 dakika içerisinde yanıt alır

Soru ekle

Telefonuna yükle

Soru

takip et

söz uçar yazı kalır kompozisyon

söz uçar yazı kalır kompozisyon

 

şikayetim var!

Daha fazla açıklamaya mı ihtiyacın var? Sor!

Bu soruyu 712 kullanıcısına sor...

Cevaplar

Ölümlüdür insanoğlu. Yaşamı boyunca da duygu, düşünce ve hayallerini ifade etmek ister. Resimle, heykelle de yapar bunu; sesle, ezgiyle de; sözle, kalemle de. Tek arzusu ise var olmak, var olmayı sürdürebilmek, kalıcı olabilmektir. Dün olmadığını, bugün var olduğunu, yarın ise olmayacağını fark ettikçe de becerebildiği kadar uzun yaşamayı arzular. Yok oluştan önce de kendinden bir şeyler kalsın ister. Deneyimlerini, duygu ve düşüncelerini  paylaşırken  biricikliğini kanıtlamak gibi içten içe gelişen bir amacı da vardır. Aslında bu amaç, “şu dünyaya bir dikili ağaç bırakabilmek” kadar masum bir istektir de.  Bunun için zorlamıştır sınırlarını; mağara duvarlarından taşlara, tabletlerden yapraklara dek yazdıkça hayal gücünün onu nerelere götürebileceğini görmüş ve yazdıkça da paylaşmak istemiştir başkalarıyla. Böylece  var olduğunu kanıtlamıştır.

Yazıyla başlar, insanın kalıcılığını sağlayacak ilk hareket. Duygularını, düşüncelerini yazıyla dile getirdikçe kalıcı olmayı keşfeder insan ve dil, yazıyla kendini bulur. İnsanın düşünceleri yazıyla düzene girdikçe sağlıklı düşünmeyi geliştirir, yaşama bambaşka açılardan bakmayı öğrenir. Yaşamın, yaşanabilir olduğunu anlar her yazdığıyla.

HCan29 kullanıcısının avatarı HCan29 Teşekkürler (30) Seviye: 4, Oylar: 52
şikayetim var!

Yorumlar

Bu cevap için yorumunu buraya yaz...

Söz uçar,yazı kalır...
Söz uçar yazı kalır ve yazı yazmak ölümün elinden bir şeyler kurtarmaktır.Yazamayan bilmez bu nehirde yüzmeyi akmayı ve yıkanmayı..yaşattığı rahatlamayı..okuyansa yazanın yansımasıdır o suya..dalamasa da suya yazandan sonra sıra ondadır rahatlamada...her ne ki üzerine düşündüğün o muhakkak yaratılmışsa,senin yazdığın bir duygu yaşayabilmiştir belki başka bir akılda da.ve tanıdıktır duygular birbirine bazen..sahipleri tanışmaz ama duygular akrabadır ezelden..sen yazarsın okuyan biliyordum der..ben yazdım sanki..aynı şeyi düşünmüştüm ben de..aynı aynı şu bahsettiği rüzgarda benimde üşümem..şu güneşte ısınmıştı benim yüreğimde...yazan kimin duygularını çalar aslında..ya sadece kendi yaşadığı olamaz mı?
Yazan;yaşadığı herhangi bir olayı,duygularını mesela yaşadığı yerde bırakamıyor. Taşımakistiyorbirşekilde.Yarınlara,akşama,başkaülkelere,vatana,sevdiklerine,kızdıklarına,çocuğa,yaşlıya,bir deniz kenarına,bir dost meclisine,geceye,bir müzik eşliğine..taşınması gereken neresiyse..derdi ulaştırmak oluveriyor..bazen yük ağır dağlar kadar,bazense ömrümce dur başım üstünde dedirten deste deste güller..kuş tüyü ağır yanında..
Yazan bakamaz öyle tek bir siyah noktaya..nokta sayfa ortasında görünendir sadece..görmek ister ayrıntıyı..siyah noktanın göze batışını sağlayan beyaz sayfadır derdi...ona bakar,bakar saatlerce..beyazda arar karmaşayı..görünmeyeni okumak ister ve onu anlatmayı..kısacası göz önünde olan değil,kulistir bulmacası..çayı,kahveyi sever yazan sanki konuşuyor da yazarken o esnada dili damağı hep kurur gibi..yangına su serpme gibidir o an içilen..ve geceyi..rehavetine inanır çünkü..sessizliktedir en büyük çığlıklar ve karanlıkta açılır en giz kapılar..Acı en kaçınılmazdır satırlarda,ne kadar kaçsa da..düşünür neden böyle ki..hadi yurdum sancılarda en derin,hadi anam babam hak ta,hadi kalemim tutuk,hadi dostlarım kendi derdinde ama sevdiğim ama sen en kalemim sen de mi der..sabaha doğru..acı kaçınılmazdır yazana,bilir o sözü..gerçekler acıdır çünkü..
Yazanı bilir etrafındakiler.. ödüller alır eline sağlık hediyeleri ufak çaplı..kompozisyon yarışmaları mesela, okul koridorlarında arkadaşların koşar sana "sen kazandııın!"..sevinirsin.son model demir bir kalemdir ilk sevincin..Ama yıllar sonra eline aldığında kurumuşluğu hüzne çevirir sevincini..çünkü hatıraya saygıdır yazanda kıyamamak..bi sevgidir içten içe dokunamamak..eskir korkusu biter korkusu..baştacı dır yazana sonbaharda dahi düşen her yaprak..duygusu her neyse artık..kullanamamış ve dolabında kurutmuştur mürekkebini..gene yerindedir ama kurumuş olsa da hak etmez atılmayı..elindeki kendi kalemidir o yıllardır yazdığı..sadık ve belki de kırk kere kaybolup yeniden bulduğu..helal malmış demek ki her bulduğunda gülümseyerek dediği..okuyup beğendiği kesip aldığı gazete sayfaları renk değiştirmiştir artık eskiliğinden ve raflar dolmuştur bu destelerden..Ama gene de vazgeçtirmez bu yer yokluğu..yazan için yok yokluğu kadar yokluktur bu vazgeçişin sonu..
Her şey yazana konu olabilir ve herkes..kamçısıdır "söz uçar,yazı kalır" yazılmış sözü..ölümün elinden bir şeyler kurtarmak için elinden geleni yapmaktır yazmak yazana..duygularını aktarmak a dan z ye muhatabına..bi yerde karşılaştığında geçende bi yazınızı okudum ve etkilendim diyen birinin beyninde buluşmaktır zafer yazana..
Kalbin yenik düştüğü yerlerde elinden tutup kaldırmak,boğazında düğüm düğüm cümleleri kağıtla paylaşmak,bugün bana ama yarın sana fayda olmalı penceresinden bakmaktır yazmak..En büyük sevdaları kalıcı yapan,en karmaşık sorunlara çözümleri getiren kalemin ucundan usul usul akan kelimelerle yazmak..ANLATMAK,halet-i ruhiyye yi..
Dağın eteğinden zirveye doğru emin adımlarla terleyerek yavaşça çıkmak ve aynı dağın diğer tarafından kır çiçekleri arasından yavaşça gene eteğe yuvarlanmak..
Bir nehir coşarak akan işte şurda kapının hemen arkasında..
Söz uçar,yazı kalır ve yazı yazmak ölümün elinden bir şeyler kurtarmaktır..

suranur45 kullanıcısının avatarı Suranur45 Teşekkürler (19)
şikayetim var!

Yorumlar

Bu cevap için yorumunu buraya yaz...

Aradağını bulamadın mı?

Soru sor