Cevaplar

2012-10-17T21:02:08+03:00
Dünler için sevilmez onlar çünkü dünler biter ama onların sevgisi asla, onların öğrettikleri asla… Bir ateş kıvılcımına benzer bilgi, zaten onlarda bir mum gibi aydınlatır bizleri başkalarına ışık verirken tükenirler Ama bir sevgi var ya hani düşlere daldığımız gecelerde uyandırır bizi o öğretmen mi geldi deriz kendi kendimize hayallerimizdeki kalbimizdeki ve onu istediğimiz gibi şekilden şekle düşünürken yağmur damlacıkları vurur penceremize bitiverir hemen hepsi Hayaller bize uyumayı unutturmuştur ama bu hayat o hayalleri kime yaşatır bilinemez ki Bir öğrenci bu duyguyu bilir, bilmelidir deBilmelidir ışığında aydınlandığı sevginin ismini anne, baba, abla veya abi nasıl hissediyorsa içindeSıcağı nasıl sıcak, soğuguda nasıl yaşıyorsa iliklerine dek sevginin gerçeğini de öyle hisseder kalbinin en derininde bütün içtenliği ve güzelliğiyle…
İşte bu yüzden öğretmen demek sınıfa girip çıkmak değildir bu yüzden adı abla, abi veya başka şeydir Ve tanıdığımız her biri bize bir sözcük öğretse dahi gökyüzünden yer yüzene bir ağaç için yağan bir damla su misali gelir Ağacın suya ihtiyacı vardır Su ise bir başka canlıya kendini vererek onunla beraber farklı bir sesle merhaba der hayata Sevgi o ağaç gibi, onu yaşatan su gibi her bir öğrencinin içindedir
Hayat ta o ağaçlarla doludur Emek verilir, yol gösterilir, bir kalp bir başka kalbin içinde yeşerir Ve yeşillerle dolu bir dünya düşlenir Sevginin gerçekliğiyle samimiyeti ve büyüklüğüyle evet o sensin öğretmenim!
1 4 1
En İyi Cevap!
2012-10-17T21:04:23+03:00

Kalkınma yolunda her ülke birtakım zenginlik kaynaklarına muhtaçtır. Bu kaynakların bulunması ise, o ülke insanlarının tutum ve davranışlarına sıkı sıkıya bağlıdır. Bu tutum ve davranışların iyi yönde gelişmesin! sağlayan eğitimdir.
 
Eğitimin temeli şüphesiz öğretmenlerdir. O öğretmenler ki, insanları cehaletten kurtarıp onlara gerçeği anlatırlar. Üzerinde yaşadığımız ve fedakar atalarımızın kanlarıyla sulanmış bu yurdu sevmeyi, onun için gerekirse canımızı vermeyi, bize öğretmenlerimiz öğretirler. Bağımsızlığımızı simgeleyen ve Türk’ün her zaman özgür yaşayacağım göklerde dalgalanarak bütün dünyaya haykıran şanlı bayrağımızı sevmeyi, ona saygı göstermeyi bize ilk kez kim öğretti?
Öğretmenlik mesleği, mesleklerin en kutsalıdır. Özveri ister, yurtseverlik ister. Öğretmen, karşılıksız vermeyi bilen yüce bir varlıktır. Bize düşen görev, öğretmenin bu çabalarına çok, daha çok yardımcı olmaktır. Büyük Atatürk: "Muallimler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır" derken öğretmene olan güvenini vurgulamamış mıdır? Bu eserin Atatürkçü doğrultuda yücelmesi, öğretmenlerin kutsal çabasına bizim de gönülden katılmamızla mümkün olacaktır.
Öğretmenim, sana sevgi, sana saygı... Bize güven, sen bizim dünümüz, bugünümüz ve yarınımızsın. Senin kutsal ellerinle biçimlenen bizler, yarının güzel Türkiye’sini mutlaka yaratacağız; şüphen olmasın...

1 3 1