Cevaplar

2012-11-08T20:58:48+02:00

Gecenin karanlığı,hüznü çökmüştü sanki gözlerine.Buğulu buğulu bakıyordu annesine.Parasızlık,yokluk çok yıpratmıştı minik yüreğini Ali nin.

        Küçücük ahşap bir evde yaşıyorlardı.İki kardeşi,annesi ve babasıyla.O zamanlar elektrik yok,sıkıntı çok idi.Gece olunca idare lambaları gündüzler olurdu.Her gün sırtında sepetiyle “Lamba” diye seslenen satıcının sesiyle uyanıyorlardı.Garip bir seslenişi vardı.Önce”Lamba” kelimesini bastırarak söyleyip peşine “cı” ekini eklerdi.Bu lambacı mahallenin aydınlık satan adamıydı.Ne kadar önemliydi o aydınlık onlar için.Kış gecelerinde altında masal dinledikleri,kitap okudukları,evin bütün yalnızlığını bekleyen,tahta gıcırtılarını dinleyen idare lambalarını işte bu garip sesli adamdan alırlardı.O masallar dinlerken isteklerini,duygularını camda kalplerinin arkasına gizlerlerdi.Kırılması çok kolay bir kalpti onlarınki.Onlar için uyandıktan sonra gün bitecek,yine akşam olacak,sessizlik gelecekti ardından.Ali için daha da önemliydi o lamba.Çünkü derslerine onun sayesinde yapıyordu.Gündüz eve katkı sağlamak için çalışıyordu.Gece olunca ders yapıyordu.Yorgun gözleri bazen kapanıyor,bazen öylece bakıp kalıyordu.Günler ayları,aylar yılları kovalayıp zaman su gibi akıp geçmişti.Ali büyümüş okulunu bitirmişti. Eski fakirlik günleri bitmişti.Elinde pek çok imkan vardı.Evlenip çocuk sahibi olmuştu.Oğlu Kerem büyümüştü.Bir zamanlar idare lambasıyla ders çalışıp,masal dinleyen babasının yaşına gelmişti.Ali oğluna baktığında garip,yokluk içinde ama bir o kadarda kıymetli çocukluk yıllarını hatırlıyordu.Kerem in bilgisayarı,cep telefonu,teknolojiye ait çoğu eşyası var idi.Fakat Kerem bu çokluk içinde bazı şeylerin kullanılmamasına dikkat etmiyordu.Bilgisayarını açık bırakıp uyuyor,gece lambasını kapatmadan bırakıyordu.Bütün bunlar babası için çok önemliydi.Kerem bir odadan başka bir odaya geçtiğinde ışığı kapatmıyordu.Bir gün babasının onun ardından ışıkları kapattığını,kendisi yattıktan sonra bilgisayarını da kapattığını gördü.Alaycı bir tavırla babasına;Bizim paramız bütün bunlara yetmez mi bırakalım ışıklar yansın evimiz hep aydınlık olsun.Ne gerek var bilgisayarı sürekli açıp kapatmaya .Uğraşma boşuna dedi Ali oğluna bazı şeylerin yaşanırken kıymetinin anlaşılmadığını,insanların kendi cennetlerini,bolluklarını,avantajlarını kendi elleriyle işte böyle tükettiklerini,yok ettiklerini söyledi.Yanan bir ışığı kapatmanın,işi olmadığı zamanlarda boşuna elektrikli araç kullanılmamasının sadece kendisine değil yaşadığı yere,ülkesine,milletine de faydalı olacağını ifade etti.Kerem babasını dinlemişti ama hissedememişti.Gecenin karanlığının,hüzünün gözlerine çökmesini bilmiyordu.Ali Kerem in bunları anlayabilmesi için bir iki günlüğüne evin elektriklerini kapattırdı.Kerem okuldan geldikten sonra daha akşam olmamıştı.Bilgisayarı açtı ama olmadı açılmadı.Hiçbirşeyden haberi yoktu.Ufak bir elektrik kesintisi diye düşündü.Ama akşam olduğunda her yer karanlıktı.Annesi ve babasına koştu neden hala elektriğin olmadığını sordu.Babası;Tesisatlarda bir arıza olduğunu birkaç gün böyle idare edeceklerini söyledi.Karanlık Kerem in içini ürpertmişti,canını sıkmıştı.Böyle ders yapmakta zor oluyordu.Ne bilgisayar vardı,ne televizyon.Her şey çok zordu onun için.Kerem babasının ona ne anlatmak istediğini anlamıştı.Artık kimse ona söylemeden lambaları kapatıyor,işi olmadığında bilgisayarını açık bırakmıyordu.Gereksiz elektrik kullanımı yapmıyordu.Elindekilerin kıymetini daha iyi anlıyordu.Odasının duvarını şöyle bir dörtlük yazıp asmıştı:

                                                     Elektrik çok önemli

                                                     Kıymetini bilelim

                                                     Bilinçli tüketelim

                                                     Yokluğunu görmeyelim

0