Cevaplar

2012-11-13T23:19:24+02:00

Ne görüyoruz kendimize baktığımızda? Çok açık: ”ayna bize bağımlı değişken” Biz kendimize baktığımızda aynalar yalan söylemez lafı en büyük yalanlardan biri aslında.Aslında aynalar insanın kendi yarattığı en büyük yalancılar kendi yaşamında.

          Ayna ne varsa insanda onu gösterir insana, ama insan ne görmek isterse onu görür tam tersine aynada. Kendi senaryosunun kamerasıdır insanın ayna. Salt bakmamak lazım kendimize, bakamıyoruzda zaten nasıl olsa… o yüzden görecelerimizle yaşamaya mahkumuz ya zaten ömür boyunca.Suratımızdaki maskelerle mutluysak aynalarımız mutlu gösterir bizi bize, birde mutlu olmak isteyipte olamamak buna inanarak bakmak vardır ya aynaya kendi trajedimizin ağlarını ördüğümüz andır işte o an baktığımzda aynamıza. Açılır perde ve başlar, gerçekten uzak rollerle dolu görüntüler rol dolu yaşantımızda, kendi aynamızdan başkalarıyla izleriz oyunumuzu.

Elimizde, kalbimizde, aklımızda ruhumuzda bedenimizde aynalarla rol kapmaya çalışırız. Kimin aynası daha güzel gösteriyorsa onu çalmaya en güzel aynayı bulmaya koşarız. Kendi aynalarımızı eskitip kırdığımızda, eskitilecek yenilerini aramaya başlarken aslında eskiyenin biz olduğumuzu, kendimize ihanetlerin en büyüğünü ettiğimiz anlayamayız ya orda o an yok oluruz anlamsızca.

Koyuluruz yola yada birilerine ilişip onun ardında o bize ne sunarsa, ucunda görmek istediğimiz şey varsa her şeyi yapabiliriz, herşeyi yutarak kırık dökük gururlarımız arasında. Bir gün uyandığımızda elimizde yeni bir ayna eksik kalan yanlarımızı tamamlama cabasıyla bakarız defalarca, anlamak istemeyiz çünkü aslında bizde içten içe biliriz kendimize baktığımızda yalan söylüyordur bize karşımızdaki o kumarbaz cam parçası kahkahalar atarak ruhumuza.Ama yinede umursamayız devam ederiz oyunumuza ta ki sıkılıp  yenisne başlayana dek, ta ki biri aynalarımızı çalana yada biz birilerininkine göz dikene dek, ta ki ruhu tamamen kaybedip kişiliğimizide yalanlara teslim edene dek….

Birde başkalarının aynalarından bakmak vardır kendimize kalp aynası, ruh aynası, akıl aynası uzar gider …. Bakar dururuz… gördüklerimiz karşısında çoğu zaman bizde kırılırız ama bunu bize yapanda bizden başkası olmadığı için yine yüzsüz bir yüz takınırız…bakmaya devam ederiz. Gördüklerimize rağmen aynalarımızı kendimiz kırmaya cesaret edemeyiz.

               Kendimize baktığımızda hiç gerçeği görenimiz varmıdır acaba? Hiç aynaya bakmayanımız? Kendimize baktığımızda elinde hiç aynası olmayanımız vardır elbet, ama hayatın mutlaka bir noktasında aynalar kalkan görevi görür öyle sanırız yada. insan kendine aynalarını değil kendini kalkan etmeyi başardığı anda kendine gerçekten bakmayıda öğrenmiş olur… işte o zaman gerçekten kırılır ayna.

0