Cevaplar

En İyi Cevap!
2012-11-14T10:36:25+02:00

Allı yazma başında
(Aman) Yavrum kalem oynar kaşında
Ben bir yeni yar sevdim
(Aman) Yavrum onüç ondört yaşında

Vay vay vay vay vay vay aman
Ayrıda düştüm yavrum ben duramam

Allı yazma bürünür
(Aman) Yavrum ucu yerde sürünür
Benim sevdiğim güzel
(Aman) Acep nerelerde görünür

Vay vay vay vay vay vay aman
Ayrıda düştüm yavrum ben duramam

Derenin bükleri
(Aman) Yavrum ötüşür keklikleri
Hiç aklımdan çıkmıyor
(Aman) Yavrum yarimin dedikleri

Vay vay vay vay vay vay aman
Ayrıda düştüm yavrum ben duramam

 

 

 

kesin budur yaz sen bizede sordu çünkü ben ezberledim....

 

1 5 1
2012-11-14T11:19:25+02:00

insan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya; 
bir yanda akan benim, öbür yanda sakarya. 
su iner yokuşlardan, hep basamak basamak; 
benimse alın yazım, yokuşlarda susamak. 
herşey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir; 
oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir. 
akışta demetlenmiş, büyük küçük kainat; 
şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat! 
fakat sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne, 
kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine; 
çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için. 
hey sakarya, kim demiş; suya vurulmaz perçin? 
rabbim isterse sular büklüm büklüm burulur, 
sırtına sakarya'nın, türk tarihi vurulur. 
eyvah, eyvah, sakarya'm, sana mı düştü bu yük? 
bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük!.. 
ne ağır imtihandır, başındaki sakarya! 
binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya? 
insandır sanıyordum mukaddes yüke hamal. 
hamallık ki, sonunda ne rütbe var, ne de mal, 
yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan; 
ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan. 
şimdi dövün sakarya, dövünmek vakti bu an; 
kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an! 
hani yunus emre ki, kıyında geziyordu; 
hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu? 
nerede kardeşlerin, cömert nil, yeşil tuna; 
giden şanlı akıncı ne gün döner yurduna? 
mermerlerin nabzında hala çarpar mı tekbir? 
bulur mu deli rüzgar o sedayı: allah bir! 
bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler; 
sakarya, kandillere katran döktü geceler. 
vicdan azabına eş, kayna kayna sakarya, 
öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya! 
insan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su; 
bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu. 
geldi ölümlü yalan, gitti ölümlü gerçek; 
siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek? 
kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl! 
bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl! 
sakarya, saf çocuğu masum anadolu'nun, 
divanesi ikimiz kaldık allah yolunun! 
sen ve ben, gözyaşiyle ıslanmış hamurdanız; 
rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız! 
akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader; 
aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider! 
bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz; 
sen kıvrıl, ben gideyim, son peygamber kılavuz! 
yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya; 
yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, sakarya!.. başarılar alıntı


0